Çocuğumu seviyorum ama yine de artık hiçbir şey hissetmiyorum: Bunun ardında yatan nedenler

Çocuğumu seviyorum ama yine de artık hiçbir şey hissetmiyorum: Ebeveynlerin öncelikle anlaması gereken şey

Birçok ebeveynin yaşadığı, ancak neredeyse hiç kimsenin açıkça dile getirmediği bir an vardır. Çocuğunuz odaya girer, kucaklaşmak ister, bir şeyler anlatır. Ve fark edersiniz ki: Hiçbir şey hissetmiyorsunuz. Ne sıcaklık, ne de bağ, sadece sessiz bir boşluk. Buna belki de şu rahatsız edici düşünce eşlik eder: Bende ne sorun var?

Bu an, anne ya da baba olarak değeriniz hakkında hiçbir şey söylemez. Sadece, uzun zamandır içinizde bir şeyin eksik kaldığını gösterir. İşte bu yüzden, bu anı bir kenara itmek yerine ciddiye almaya değer.

Bu durumda birçok ebeveyn ilk olarak, çocuklarını yeterince sevmediklerini düşünür. Bu neredeyse hiçbir zaman doğru değildir. Aslında olan şey başka bir şeydir: Duygusal hissizleşme, genellikle aşırı yüklenmiş bir sinir sisteminin bir savunma tepkisidir. Aylarca yeterince uyuyamayan, neredeyse hiç mola veremeyen ve sorumluluğu büyük ölçüde tek başına üstlenen kişi, bir noktada enerji tasarrufu moduna geçer. Vücut ve ruh, duyguları besleyebilecek hiçbir yedeğe sahip değildir. Bunun kayıtsızlıkla hiçbir ilgisi yoktur.

Uzmanlar bu durumu bazen duygusal tükenmişlik ya da depresif bir dönemi andıran belirtiler olarak adlandırır. Bu durumun arkasında tam olarak ne olduğunu ancak bir doktor, psikolog veya psikoterapist açıklığa kavuşturabilir. Ancak şunu şimdiden söyleyebilirim: Bu konuda yalnız değilsiniz ve bu noktaya gelmiş olmanızda hiçbir suçunuz yok.

Kim olduğumu ve hangi geçmişe sahip olduğumu öğrenmek isterseniz, bunu “Hakkımda” sayfamda bulabilirsiniz.

Aile hayatında nasıl ortaya çıkar?

Duygusal uyuşukluk, ebeveynlerde nadiren dramatik bir şekilde ortaya çıkar. İşte bu da onu anlaşılması zor kılan şeydir. Günlük işlerini yaparlar, çocuğu okula götürürler, akşam yemeği pişirirler, veli toplantılarına katılırlar. Dışarıdan bakıldığında her şey normal görünür. İçeride ise sanki camın arkasında gibi hissedilir.

Bu aşamadan geçen birçok ebeveynin tarif ettiği tipik belirtiler:

• Çocuğa tepki veriyorlar, ancak gerçek bir içsel temas kurmuyorlar. Sözler çıkıyor, ama sıcaklık yok.
• Eskiden mutluluk veren küçük şeyler artık onları etkilemiyor. Çocuğun şakası etkisini yitiriyor, çizdiği resim sadece bir kağıt parçası olarak kalıyor.
• Fiziksel olarak oradasınız, ama içsel olarak başka bir yerdesiniz. Bazen tam bir sohbetin ortasında bile.
• Aynı zamanda suçluluk duyguları da artar: “Bunu hissetmem gerekirdi. Bana ne oluyor?”
• Artık hiçbir şey tampon görevi görmediği için evdeki atmosfer daha sinirli hale geliyor. Bunun sertlikle pek ilgisi yok, daha çok bir tamponun eksikliğiyle ilgili.

Bu süreçte sevgi ortadan kalkmış değildir. Sadece uzun bir süre boyunca, geri aldığınızdan daha fazlasını vermişsinizdir. Ebeveynlik, yorgunluğun hâlâ kişisel bir başarısızlık olarak görüldüğü az sayıdaki görevden biridir. İşte tam da bu, durumu zamanında fark etmeyi bu kadar zorlaştırır.

Çocuk da bu dönemi yaşıyor. Çocuklar duygusal yokluğu hissederler, ancak bunu nasıl yorumlayacaklarını bilemezler. Çoğu zaman bundan ağır sonuçlar doğuran bir sonuca varırlar: Bunun sebebinin kendileri olduğunu düşünürler. Oysa sebebi onlar değildir. Sizden net bir mesaj gelmedikçe, tam da bu düşünce zihinlerinde kalır. Çocukların bu tür dönemlerde neye ihtiyaç duydukları hakkında daha fazla bilgiyi “Ebeveynler Duygusal Olarak Boş Olduğunda Çocukların İhtiyacı Olan Şeyler” başlıklı makalede bulabilirsiniz.

Günlük hayatta somut olarak rahatlama sağlayan şeyler

Şimdi size bir “sağlık ipuçları” listesi sunmayacağım. Bir banyo bu sorunu çözmez. Yardımcı olan şeyler daha somuttur ve bazen de rahatsız edici olabilir.

Adlandırın, saklamayın

İlk adım: Bu duruma kendiniz için bir isim verin. “Ben kötü bir anneyim” demek yerine, “Yorgunum. Enerjim tükendi ve bu geçici bir durum” deyin. Bu küçük bir şey gibi gelebilir, ancak kendinize karşı tutumunuzu hissedilir şekilde değiştirir.

Çocuğunuz neden bu kadar sessiz olduğunuzu veya neden bu kadar az güldüğünüzü sorarsa, her şeyi açıklamak zorunda değilsiniz. Ancak net ve yaşına uygun bir cevap, çocuğun kendini suçlamasını önler. Kısa bir cümle yeterlidir: “Annenin kafası şu anda yorgun. Bunun seninle bir ilgisi yok. Seni seviyorum.”

Tüm aile sisteminin yükünü hafifletmek

Ebeveynlerden birinde yaşanan duygusal boşluk nadiren tek başına bir sorundur. Bu durum, görev dağılımı, eşlik ilişkisi ya da bunun yokluğu, maddi yük ve sosyal izolasyon gibi unsurların oluşturduğu bir sistem içinde ortaya çıkar. Buna ek olarak, genellikle o dönemde özellikle çok desteğe ihtiyaç duyan çocuklar da vardır. Sadece kendiyle ilgilenip bu sistemi göz ardı eden kişi, hiç durmayan bir akıntıya karşı mücadele eder.

Somut olarak bu şu anlama gelir: Baskı nereden azaltılabilir ve neyin mükemmel olması gerekmez? Belki de başlangıçta bunu sormak biraz cesaret gerektirse de, bir başkası bu görevi üstlenebilir. Her şeyin bugün çözülmesi gerekmez. Ancak genel tabloya objektif bir bakış, tek başına on akşam boyunca yapılan gevşeme egzersizlerinden daha fazla fayda sağlar.

Küçük dozlarda bağ kurmak

Sıcaklık zorla sağlanamaz. Yine de küçük fiziksel ritüeller işe yarar, çünkü büyük bir duygusal çaba gerektirmezler: ekran olmadan birlikte kahvaltı yapmak ya da sadece beş dakika boyunca kanepede yan yana oturmak gibi. Omzuna bir el koymak da sayılır. İlişki, yoğun anlar olmadan da sakin bir eşzamanlılık içinde büyür.

Daha az şey yapmaya izin vermek

Birçok yorgun ebeveyn, içlerindeki boşluğu daha da fazla etkinlikle doldurmaya çalışır. Eksik olan sıcaklığı telafi etmek için geziler planlar ve güzel anları zorla yaratmaya çalışırlar. Bu durum işleri daha da kötüleştirir. Tersi daha yararlıdır: Mümkün olduğunca beklentileri düşürün. “Yeterince iyi” yeterlidir. Çocuğunuzun mükemmel işleyen bir anneye değil, yanında olan bir anneye ihtiyacı vardır. Bazı günler bu varlık daha sessiz geçse bile.

Kendinizi izole etmeyin

Ebeveynlikte yalnızlık, sanıldığından daha yaygındır ve duygusal uyuşukluğu artırır. Yakın çevrenizde, nasıl hissettiğinizi gerçekten anlatabileceğiniz bir kişi yoksa, bu dikkat edilmesi gereken bir eksikliktir. Bunu sessizce katlanmak zorunda değilsiniz. Daha fazla bilgi için “Aileye rağmen yalnız: Ebeveynlikte yalnızlık” başlıklı makaleye göz atın.

Şimdi atılması gereken mantıklı adım

Bu makalede kendinizi tanıyorsanız, bu bir tesadüf değildir. Buraya kadar okumuş olmanız, sizin lehinize bir durumdur. Durumu incelemek istiyorsunuz ve bu sayede ilk adım çoktan atılmış demektir.

Şu anda neyin yardımcı olacağı, bu durumun ne kadar süredir devam ettiğine ve ne kadar derin olduğuna bağlıdır.

Bu boşluk hissi yeni ise ve çocuğunuzla yaşadığınız zor bir dönem, işteki stres veya ilişkinizdeki bir kriz gibi belirli bir yaşam evresiyle bağlantılıysa, rehberlik ve destek gerçek bir fark yaratabilir. Koçluk ve eşlikli ebeveynlik çalışmaları gibi hizmetler işte bu amaçla tasarlanmıştır. Rückenwind’in sunduğu hizmetlere genel bir bakış için “Hizmetler” bölümüne bakabilirsiniz.

Boşluk hissi uzun sürüyorsa, fiziksel olarak etkileniyorsanız ya da bunaltıcı düşünceler de ekleniyorsa, lütfen bir uzmana danışın. Bir aile hekimi, bir psikolog veya bir çocuk ve ergen psikoterapisti (çocukla ilgili sorularınız varsa), bunun altında yatan nedenleri değerlendirebilir. Bu, kimsenin başarısız olduğu anlamına gelmez. Sadece kendinize karşı duyarlı davranıyorsunuz.

Rückenwind Bu bir koçluk ve destek hizmetidir; psikoterapi veya teşhis değildir. Ancak şu sorulara daha net cevaplar bulmak için iyi bir başlangıç noktası olabilir: Şu anda neye ihtiyacım var, çocuğumun neye ihtiyacı var ve nereden başlamalıyım?

Somut bir ilk adım olarak ücretsiz e-kitabı edinebilirsiniz. Bu, klasik bir rehber kitap değil; daha çok, şu anda nerede olduklarını ve bundan sonra neler olabileceğini bilmek isteyen ebeveynler için gerçekçi bir durum değerlendirmesidir.

Şu anda ciddi bir kriz içindeyseniz ve bir çıkış yolu göremiyorsanız: Telefonla ruh sağlığı danışmanlığı hizmeti ücretsizdir ve 0800 111 0 111 numaralı telefondan 24 saat ulaşılabilir.

Bu makalede atıfta bulunulan diğer terimler ve teknik sınıflandırmalar için sözlüğe bakabilirsiniz.