Kilo alım sürecine eşlik etmek (Refeeding aşamasında ebeveyn rolü)

Refeeding, kelime anlamıyla “yeniden beslenme” demektir. Bu terim, anoreksiya nervoza (anoreksiya) hastası bir çocuk veya gencin, uzun süreli açlık döneminin ardından kilo alabilmesi için tekrar düzenli ve yeterli miktarda beslenmeye başladığı aşamayı ifade eder.

Açlık döneminde vücut metabolizmasını yavaşlatır. Kalp atışı, kan dolaşımı ve sindirim sistemi minimum seviyede çalışır. Tekrar daha fazla besin alındığında, vücudun buna yavaş yavaş uyum sağlaması gerekir. Bu nedenle kalori miktarı tek seferde değil, küçük adımlarla artırılır.

Yatılı tedavide hedef genellikle haftada yaklaşık 0,3 ila 1 kilogram kilo alımıdır. Bu değerler tedavi ekibi tarafından belirlenir ve çocuğun durumuna göre ayarlanır. Ebeveynler için bu, ilerlemelerin ve gerilemelerin yaşandığı uzun bir süreçtir.

Çok hızlı beslenme tehlikeli olabilir. Uzmanlar buna “Refeeding Sendromu” adını vermektedir. Açlıktan bitkin düşmüş bir vücuda aniden çok miktarda karbonhidrat verildiğinde, fosfat, potasyum ve magnezyum gibi mineraller kandan hücrelere geçer. Kandaki değerler düşer. Bu durum kalp ritmini, kasları ve sinir sistemini bozabilir ve en kötü durumda hayati tehlike yaratabilir.

Anoreksiya nervoza hastalarında, hastanede tedavi görenlerin yüzde 28’ine kadarında bu tür bir metabolik dengesizlik gelişir. Bu nedenle riskli vakalarda beslenme dikkatli bir şekilde başlatılır; genellikle vücut ağırlığının kilogramı başına günde 10 kilokalori civarında başlanır ve yavaş yavaş artırılır. İlk günlerde elektrolitler sıkı bir şekilde kontrol edilir, genellikle her bir ila iki günde bir, ve tiamin vitamini takviyesi verilir.

Ebeveynler için önemli: Hedefe daha hızlı ulaşmak için evde asla kendi başınıza yemek miktarını artırmayın. Ne kadar ve ne kadar hızlı beslenme yapılacağına, kan değerleri ve kardiyovasküler kontroller temelinde tedaviyi yürüten doktor karar verir.

Aile temelli terapide (FBT), ilk aşamada ebeveynler bilinçli olarak beslenme sorumluluğunu üstlenirler. Bunun nedeni çocuğun reşit olmaması değil, hastalığın bu kararları almasını çocuk için özellikle zorlaştırmasıdır.

Düzen yardımcı olur: sabit yemek saatleri, sakin bir ortam, birinin yemek sırasında yanında olması ve yemekten sonra da bir süre daha yakınında kalması. Porsiyon miktarı tedavi ekibinin beslenme planına göre belirlenir ve masada bu konu yeniden tartışılmaz. Kalori, kilo veya tabağındaki yağ hakkında konuşmalardan kaçının. Okul gününden, köpekten, dünkü diziden bahsedin.

Bu destek yorucudur ve genellikle sırayla görev alan iki yetişkin gerektirir. Çocuğu baskı altına almadan durumu dikkatle gözlemlemek de bunun bir parçasıdır (daha fazla bilgi için “kontrollü yemek yemeyi gözlemleme” bölümüne bakın).

Kilo alımı, birçok kişide şiddetli bir endişe uyandırır. Yemek masasında bu durum ağlamaya, öfkeye, içine kapanmaya veya pazarlığa yol açabilir. Genellikle bu tür anlarda konuşan, çocuğun gerçek isteği değil, hastalığın kendisidir.

Sakin, sıcak ve net bir tutum sergilemek faydalıdır. Korkuya anlayış gösterirken yine de yemek saatine sadık kalın. Kısa, dostça cümleler uzun açıklamalardan daha etkili olur. Yemek miktarı üzerine tartışmalar nadiren bir sonuca varır ve herkesin enerjisini tüketir.

Gerileme yaşanan günler olacağını hesaba katın. Zor geçen bir akşam, eski alışkanlıklara geri dönüş anlamına gelmez (bu konuyla ilgili ayrıntılar için “Ebeveyn Perspektifinden Gerileme” başlığına bakın). Zor durumları tedavi ekibiyle görüşün; orada bir sonraki deneme için somut ifadeler ve stratejiler edinebilirsiniz.

Refeeding aşaması, uzman bir merkezde gerçekleştirilmelidir. Ciddi derecede zayıflık, hızlı kilo kaybı veya baş dönmesi, kalp çarpıntısı ya da vücutta su tutulması gibi fiziksel uyarı belirtileri varsa, acilen tıbbi kontrol gereklidir. Başvurulabilecek yerler arasında çocuk ve ergen psikiyatrisi, yeme bozuklukları için uzmanlaşmış poliklinikler ve tedaviyi yürüten çocuk doktorları bulunmaktadır.

Rückenwind Rückenwind, ebeveynler olarak bu süreci atlatmanıza eşlik eder, durumu değerlendirir ve size destek olur. Ancak , tanı koyamaz ve tıbbi yeniden beslenme sürecini yönetemez. Bu görevler, yalnızca bir çocuk ve ergen psikiyatrisi uzmanı veya bir tıp ya da psikoterapi uzmanının sorumluluğundadır.