Hakkımda

Çocuklarla çalışmaya olan tutkum çok erken yaşlarda başladı. Bir eğitimci olarak çocuk gelişiminin muhteşem dünyasını deneyimledim – ve bu süreçte kendi mesleki amacımı da keşfettim. Daha fazlasını yapmak, daha derinlemesine anlamak ve daha etkili bir şekilde yardım etmek istediğimi hissettim. Bu merak ve anlama arzusu beni, aslında hiç bitmeyen bir eğitim yolculuğuna çıkardı.

Beni motive eden şey nedir? Her çocuğun ve her ailenin anlaşılmayı ve desteklenmeyi hak ettiğine dair derin inancım. Üç harika çocuğun annesi olarak, aile hayatının getirdiği zorlukları ilk elden biliyorum. Bu kişisel deneyim, bana teorinin ötesine geçen bir bakış açısı kazandırıyor – bu deneyim, yaşanmış, hissedilmiş ve üstesinden gelinmiş bir deneyimdir.

Fridtjof-Nansen Okulu’nda okul sosyal pedagojisi uzmanı olarak çalışırken, sınıf ortamının çoğu zaman bir çocuğun hikâyesinin sadece küçük bir parçası olduğunu öğrendim. Aile yapılarının, toplumsal koşulların ve kişisel krizlerin yaşamı ve öğrenmeyi nasıl etkileyebileceğini gördüm.

Sonra 2014 geldi – beni derinden etkileyen bir dönem. Mülteci krizi Almanya’ya ulaştığında, birdenbire kendimi zorlu bir durumun içinde buldum. Hannover’deki DRK Sosyal Hizmetler’de mülteci barınakları kurdum ve her şeylerini kaybetmiş sayısız aileye yönelik yardım çalışmalarını koordine ettim. Umutsuzluk ve umut, travma ve inanılmaz bir dayanıklılık gördüm – çoğu zaman aynı gözlerde.

Bu çalışma yoğun, zorlu, bazen de bunaltıcıydı – ama yine de sonsuz bir tatmin duygusu veriyordu. Yardım edebildiğimiz her aileyle, yeni ortamında yavaş yavaş yeniden gülümseyebilen her çocukla birlikte, şu inancım daha da güçlendi: En büyük sıkıntının içinde, genellikle değişime yol açan en büyük güç de yatmaktadır.

Tutkum ve özverili çalışmam sayesinde bana giderek daha fazla sorumluluk verildi. DRK’da bölüm müdürü olarak ve daha sonra Hannover Belediyesi’nde gençlik yardımı alanında ekip lideri olarak, her gün kriz durumundaki aileler için mücadele eden bir uzman ekibine liderlik etme fırsatı buldum.

Bu yıllar bana, gerçek yardımın zaman aldığını, sabır gerektirdiğini ve bazen de zor kararlar almayı gerektirdiğini öğretti. Sistemlerin ve yapıların önemli olduğunu öğrendim – ancak nihayetinde farkı yaratanın insan ilişkileri olduğunu da anladım.

Çalıştığım her ailede sadece sorunları değil, aynı zamanda potansiyeli de gördüm; sadece krizleri değil, aynı zamanda büyüme fırsatlarını da. Bu bakış açısı, bugün bile çalışmalarımı ve felsefemi şekillendirmeye devam ediyor.

Mesleki gelişimimle paralel olarak öğrenmeyi hiç bırakmadım. HAWK Üniversitesi’nden Sosyal Hizmet alanında lisans ve yüksek lisans derecelerimi alarak, mesleki uygulamam için akademik temelleri attım. Ancak daha derine inmek ve daha hedef odaklı bir şekilde yardım etmek istediğimi hissettim.

Böylece 2021 yılında Hannover’daki DGVT’de çocuk ve ergen psikoterapisti eğitimime başladım – bu adım, mesleki bilgimi daha da derinleştirdi ve bana aileler, gelişim ve krizler konusunda yeni bakış açıları kazandırdı. Henüz ruhsat almadım. Bu nedenle, “Rückenwind” (Ebeveynler) platformunda bilinçli olarak psikoterapist kimliğiyle yer almıyorum; bunun yerine ebeveynlere koçluk, kurslar ve yapay zeka destekli rehberlik hizmetleri sunuyorum.

Bu eğitim, aile çalışmalarının duygusal ve psikolojik boyutlarını daha derinlemesine anlamama yardımcı oluyor – ve bunları sosyal hizmet, gençlik yardımı ve aile danışmanlığı alanlarında uzun yıllara dayanan pratik deneyimimle birleştirmemi sağlıyor.

Mesleki yolculuğumda edindiğim deneyimler ve kazanımlar, yayınlarımda da yer almaktadır. “Bir Çocuk Öldüğünde” (2014) adlı kitabımda, bir ailenin başına gelebilecek en zor konulardan birini ele aldım. "Çokkültürlü Toplum" (2013) adlı kitabım ise farklı kültürel geçmişlere sahip insanlarla yaşadığım deneyimleri yansıtmaktadır.

Şu anki projem “Ebeveynlik Tükenmişliğinden Kurtulmanın Yolları” (2025), benim için çok özel bir proje; mesleki uzmanlığımı anne olarak edindiğim kişisel deneyimlerimle birleştiriyor. Bu projede, tükenmiş hisseden ve hayata yeniden sevinçle bakmanın yollarını arayan ebeveynler için edindiğim bilgiler ve pratik stratejileri paylaşıyorum.

Hannover Hospis Hizmeti’nde yas ve ölüm danışmanı olarak ve Intiwawa’daki sosyal faaliyetlerim sayesinde, en karanlık anlarda bazen en parlak ışığın bulunabileceğini öğrendim – bu farkındalığı tüm çalışmalarımda aktarıyorum.