Psikodinamik Terapi

Psikodinamik terapi, psikanalizden türeyen psikoterapi türlerini kapsayan genel bir terimdir. Almanya’da bu terim genellikle derin psikolojiye dayalı psikoterapiyi ifade eder ve sıklıkla TP olarak kısaltılır. Davranışçı terapi, analitik psikoterapi ve sistemik terapi ile birlikte dört ana tedavi yöntemi arasında yer alır (yasal sağlık sigortaları tarafından karşılanan, bilimsel olarak kabul görmüş yöntemler).

Temel varsayım basit bir şekilde şöyle açıklanabilir: Ruhsal rahatsızlıklar tesadüfen ortaya çıkmaz. Bunların arkasında genellikle kişinin kendisinin bile farkında olmadığı iç çatışmalar yatar. Terapide bu gizli konular ele alınır. Ünlü kanepenin kullanıldığı klasik psikanalizin aksine, TP’de terapist ve hasta karşılıklı oturur ve terapist daha aktif bir rol üstlenir.

Psikodinamik terapi, ruhsal sorunların nedeninin bilinçdışı iç çatışmalarda yattığını varsayar. Bu tür çatışmalar genellikle kişinin kendi geçmişindeki zorlayıcı ya da işlenmemiş deneyimlerden, çoğu zaman da önceki ilişkilerden ve çocukluktan kaynaklanır. Korku, moral bozukluğu veya bedensel şikayetler gibi belirtiler, bu içsel baskıyla başa çıkma çabası olarak anlaşılabilir.

İkinci bir temel unsur ise ilişkidir. Bir kişinin yakınlık, güven veya hayal kırıklığını nasıl deneyimlediği, erken yaşlarda şekillenir. Bu kalıplar terapi sürecinde de kendini gösterir. Terapist ve hasta, bilinçli bir şekilde sağlam ve istikrarlı bir ilişki kurarlar. Bu güvenli ortamda, kişi acı verici, yaşam öyküsünden kaynaklanan duygulara erişebilir ve bu duygularla tek başına kalmaz.

Bu süreçte odak noktası büyük ölçüde “şimdi ve burada”ya yönelir: Günlük yaşamdaki güncel çatışmalar anlaşılır ve bunların daha derin kökleriyle ilişkilendirilir. Amaç, kişinin kendi duygularını daha iyi anlaması ve daha fazla hareket alanına sahip olmasıdır.

Her iki yöntem de kabul görmüş ve etkilidir, ancak farklı odak noktalarına sahiptir. Davranışçı terapi ve özellikle bilişsel davranışçı terapi, öncelikle şimdiki zamana ve çözüme odaklanır. Bir sorunu sürdüren düşünce ve davranış biçimlerini inceler ve hedef odaklı olarak yenilerini uygular.

Psikodinamik terapi ise bir adım daha derine inerek sorunun kökenlerini araştırır. Bir davranış modelinin arkasında hangi bilinçdışı çatışmaların ve ilişki deneyimlerinin yattığını sorgular ve bunları anlaşılır hale getirmeyi amaçlar. Diğer farklar:

• Zaman çerçevesi: Davranışçı terapi genellikle daha net bir yapıya sahiptir ve seanslar arasında yapılan alıştırmalarla desteklenir; psikodinamik terapi ise geçmişi anlamaya daha fazla yer ayırır.
• Süre: Derin psikolojiye dayalı bir terapi genellikle yaklaşık altı aydan iki yıla kadar sürer.
• Yaklaşım: Odak noktası, öncelikle tek tek becerileri geliştirmek değil, iç dünyayı birlikte anlamaktır.

Hangi yöntemin uygun olduğu, çocuğa, soruna ve ayrıca ailenin neyi doğru bulduğuna bağlıdır.

Çocuklar ve ergenlerde psikodinamik terapi, yaşlarına uygun şekilde düzenlenir. Küçük çocuklar henüz içsel sorunlarını kelimelerle ifade edemezler. Bu nedenle oyun terapisi büyük bir rol oynar: Oyun, figürler, resimler veya rol oyunları aracılığıyla çocuğun kafasını meşgul eden konular ortaya çıkar ve bu konular üzerinde çalışılabilir. Daha ayrıntılı görüşmeler genellikle ancak on ila on iki yaşından itibaren mümkün olur.

İkinci bir önemli nokta: Ebeveynler ve yakın bakım verenler sürece dahil edilir. Çocuk ve ergen psikoterapisi, her zaman çocuğu aile çevresi ile birlikte ele alan bir süreçtir. Sık sık eşlik eden ebeveyn görüşmeleri yapılır. Bu, suç atma değildir. Çocukların ilişkiler içinde büyüdüklerini ve değişimin tüm sistemde daha kolay gerçekleştiğini kabul etmektir.

Çocuklarla psikodinamik çalışma için özel olarak eğitilmiş çocuk ve ergen psikoterapistleri bulunmaktadır. Buna benzer bir yaklaşım, merkezi bir konuya odaklanan fokal psikodinamik terapidir.

Psikodinamik ya da derin psikolojiye dayalı psikoterapi, kılavuzlara uygun bir yöntem olduğu için, uygun endikasyon olması durumunda yasal sağlık sigortaları masrafları karşılamaktadır. Analitik psikoterapi ve davranışçı terapi de çocuklarda ve ergenlerde kabul görmekte ve masrafları karşılanmaktadır. Genellikle asıl terapiye başvurulmadan önce deneme seansları (tanışma ve değerlendirme seansları) yapılır.

Ebeveynlerin atması gereken ilk adım, sağlık sigortası tarafından onaylanmış bir psikoterapi muayenehanesiyle veya hasta yönlendirebilecek bir çocuk doktoru muayenehanesiyle iletişime geçmektir. Ne yazık ki terapi için bekleme süreleri sıklıkla yaşanmaktadır; Sigortalı Hekimler Birliği’nin randevu hizmet birimleri bu konuda yardımcı olmaktadır.

Rückenwind Ebeveynlere destek olur ve güç verir, ancak tanı koyma ve psikoterapinin yerini almaz. Çocuğunuzda bir ruhsal hastalık olup olmadığı ve hangi tedavinin uygun olduğu, yalnızca bir tıp veya psikoterapi uzmanı, özellikle de bir çocuk ve ergen psikiyatristi (KJP) tarafından değerlendirilebilir.