Derinlik psikolojisine dayalı psikoterapi

Derin psikolojiye dayalı psikoterapi, genellikle TP olarak kısaltılır, ruhsal hastalıklar için kabul görmüş bir tedavi yöntemidir. Almanya’da bu türden dört kılavuz yöntem bulunmaktadır; yani etkinliği kanıtlanmış ve masrafları yasal sağlık sigortaları tarafından karşılanan yöntemler: TP, analitik psikoterapi, davranışçı terapi ve sistemik terapi.

TP, klasik psikanalizden gelişmiştir. Temel düşüncesi şudur: Korku, içine kapanma, fiziksel bir nedeni olmayan karın ağrıları veya okula gitmeme gibi semptomların arkasında, genellikle çocuğun kendisinin farkında olmadığı bir ruhsal çatışma yatar. Terapi, bu çatışmayı görünür hale getirip konuşulabilir kılmaya çalışır; böylece çocuk, zorlayıcı duygularla başa çıkmak için yeni yollar bulabilir. Çocuklar ve ergenlerde, özellikle daha küçük çocuklarda bu süreç genellikle oyun, resim ve birlikte yaratma yoluyla gerçekleşir; çünkü küçük çocuklar bu yollarla kendilerini daha kolay ifade ederler. Okul öncesi çağındaki bir çocuk, kukla oyununda kendisini rahatsız eden şeyi, kelimelerle ifade edebileceğinden bazen daha net bir şekilde gösterir.

TP, erken dönemdeki ilişki deneyimlerinin, bir kişinin ileride stresle nasıl başa çıkacağını şekillendirdiğini varsayar. Yaşamın ilk yıllarındaki deneyimler, zor durumlarda yeniden ortaya çıkan içsel bir kalıba dönüşebilir. Terapi, bu süreçte mevcut çatışmaya, yani çocuğun şu anda, burada ve şimdi yaşadığı sıkıntıya odaklanır.

Terapist, çocuğun anlattıklarını, oyunlarını ve tepkilerini dikkatle dinler ve mevcut sıkıntı ile geçmiş deneyimler arasındaki bağlantıları dikkatli bir şekilde yorumlar. Klasik psikanalizin aksine, burada erken çocukluk dönemindeki çatışmalarla zorunlu olarak bilinçli bir bağlantı kurulması gerekmez. Yük oluşturan odak çatışmasını anlamak ve üzerinde çalışmak yeterlidir. Bununla ilişkili olan, genel bir kavram olarak psikodinamik terapi ve tek bir merkezi konuya odaklanan, daha da dar kapsamlı fokal psikodinamik terapidir.

Bu kavramlarla ilgili kafa karıştırıcı olan nokta, “derin psikolojik”, “psikodinamik” ve “analitik” terimlerinin birbirine çok yakın olmasıdır. Birkaç fark, bu kavramları sınıflandırmaya yardımcı olur:

• Klasik Psikanaliz: çok açık ve sabit bir programı olmayan, uzun bir süre boyunca çok sayıda seans içeren bir yaklaşımdır. Kişinin yaşam öyküsünün derinliklerine iner.
• Analitik Psikoterapi: Bu geleneğin kapsamında sağlık sigortası tarafından karşılanan bir yöntemdir; aynı şekilde kapsamlıdır ve temel kişilik gelişimine odaklanır.
• Derin psikolojiye dayalı psikoterapi: daha odaklı ve mevcut çatışmaya daha fazla yöneliktir; analizden önemli ölçüde daha az seans içerir.

Bilişsel davranışçı terapi ile arasındaki fark daha büyüktür. Davranışçı terapi, öncelikle bir davranışın nasıl öğrenildiğine ve neyin onu sürdürdüğüne bakar ve hedefli olarak yeni tepkiler öğretir. Derinlik psikolojisine dayalı psikoterapi ise bilinçdışı iç çatışmayı ele alır. Her iki yöntem de bilimsel olarak kabul görmüş ve etkilidir; sadece soruna farklı açılardan yaklaşırlar.

Derin psikolojiye dayalı psikoterapi genellikle altı ay ile iki yıl arasında sürer. Çoğunlukla, çocuk, ebeveynler ve uzmanın birbirlerini tanıdığı ve aralarında uyum olup olmadığını ve yöntemin uygun olup olmadığını belirledikleri birkaç deneme seansıyla başlar. Ardından, genellikle bireysel terapi şeklinde, kısmen de grup seanslarıyla desteklenen asıl tedavi süreci başlar.

Çocuklar ve ergenlerde derin psikolojik tedavi özel bir öneme sahiptir: Bu yaş grubunda sağlık sigortaları tarafından karşılanan psikoterapilerin önemli bir bölümünü oluşturur ve ruhsal rahatsızlığı olan çocuklarda etkinliği birçok kez kanıtlanmıştır. Ebeveynler için önemli bir nokta: Tedavi, ruh sağlığı alanında lisanslı bir hekim veya psikolog tarafından yürütülür; reşit olmayanlarda genellikle bir çocuk ve ergen psikoterapisti veya ilgili bir uzman hekim görev alır. Ebeveynler, genellikle ebeveyn görüşmeleri ve evdeki günlük yaşamla ilgili istişareler yoluyla sürece yakından dahil edilir. Bu tür veli görüşmelerinin ne sıklıkta yapılacağı, çocuğun yaşına ve sorunun niteliğine bağlıdır; daha küçük çocuklarda genellikle daha sık yapılır.

TP, davranış terapisi veya başka bir yöntemin çocuğunuza uygun olup olmadığı, şikayetlerin niteliğine ve çocuk ile terapist arasındaki uyumun nasıl olduğuna bağlıdır. Bazen doğru uyumu bulmak için ikinci bir deneme gerekebilir. Günlük yaşamda önemli bir nokta, bölgeye göre uzun sürebilen terapi randevusu bekleme süresidir. Bu süre zarfında, aynı anda birden fazla muayenehaneye başvurup bekleme listelerine kaydolmak faydalı olacaktır.

Ebeveynler olarak bunu tek başınıza çözmek zorunda değilsiniz. Rückenwind, ebeveynlere destek ve koçluk hizmeti sunmayı amaçlamaktadır; psikoterapi veya teşhis yerine geçmez. Janike, çocuk ve ergen psikoterapisti olmak üzere eğitim gören bir sosyal hizmet uzmanı ve ebeveyn koçudur; lisanslı değildir ve teşhis koymaz. Çocuğunuzda bir hastalık olup olmadığı ve hangi tedavinin uygun olduğu, yalnızca bir çocuk ve ergen psikiyatristi (KJP) veya bir tıp ya da psikoterapi uzmanı tarafından belirlenebilir. İlk başvuru noktası genellikle çocuk doktorudur; bu doktor, gerekirse sizi bir çocuk ve ergen psikiyatristi veya psikoterapi muayenehanesine yönlendirir.