Anne veya baba olarak kendinize karşı gerçekçi beklentiler

Birçok ebeveyn, uzun vadede kimsenin karşılayamayacağı beklentilerle yaşıyor. Uzun bir günün sonunda bile sabırlı kalmak. Çamaşır makinesi çalışırken ve akşam yemeği hazırlanırken de işin içinde olmak. Üstüne üstlük sevgi dolu, organize ve mümkünse her şeyi aynı anda yapmak. İdeal tablo budur. Günlük hayatta yaşandığında ise bu, bitiş çizgisi olmayan bir maraton gibi hissettirir.

Bu beklentilerin çok azını bilinçli olarak seçtiniz. Bunlar kendi çocukluğunuzdan, çevrenizden, rehber kitaplardan ve sosyal medyadan geliyor. Ve gücünüzü tüketiyorlar.

Kısacası

İyi ebeveynlikle ilgili beklentilerin çoğu fark edilmeden devam eder. Kimse bunları hiç sorgulamamıştır ve beklentiler çok yüksektir. İşte rahatlama tam da burada başlar.

Beklentileriniz nereden geliyor?

Ebeveynlikle ilgili beklentileri nadiren kendimiz seçeriz. Birçoğu kendi çocukluğumuzdan kaynaklanır: “Benimkinden daha iyi olsun.” Diğerleri ise çevremizden gelir: “Diğerleri de başarıyor.”

Buna ek olarak, yoğun ebeveynliği idealleştiren bir yetiştirme kültürü de var. İyi bir ebeveyn olmak isteyen kişi, her gelişim aşamasını bilmeli, her durumda duyarlı tepki vermeli ve kendi davranışını sürekli sorgulamalıdır. Kulağa hoş geliyor. Ancak bu, çoğu ailenin günlük yaşamda karşılayabileceğinden daha fazla çaba gerektirir.

Gerçekçi olmayan beklentiler nasıl yorucu olur?

Gerçekçi olmayan beklentiler, ideal ile gerçeklik arasında sürekli bir uçurum yaratır. Bu uçurumda suçluluk duyguları yatar. Bu durum enerji tüketir ve memnuniyetin oluşmasına hiç izin vermez.

Ölçütünüz ulaşılamaz olduğu sürece, ancak başarısız olabilirsiniz. Bu başarısızlık, bir tür yetersizlik hissi yaratır. Oysa bu durum öncelikle şunu gösterir: Ölçüt uygun değildir.

• İstemek ile yapabilmek arasındaki sürekli uyumsuzluk
• Asla tamamen ortadan kalkmayan suçluluk duyguları
• Memnuniyet ulaşılamaz hale gelir
• Yorgunluk, kişisel bir eksiklik gibi hissedilir

Beklentilerinizi nasıl ayarlayabilirsiniz?

Beklentilerinizi tek tek inceleyin. Bunlardan hangilerini bilinçli olarak seçtiniz? Hangilerini hiç sorgulamadan benimsediniz? Çoğu zaman, kendinizi hangi noktada aşırı zorladığınızı fark etmek için bu tek soru yeterlidir.

Şu ölçüt yeterli olabilir: Çocuğum güvende, kendini görülmüş hissediyor, aramızda bir bağ var. Eğer bu doğruysa, bu yeterlidir. Geri kalanı bazen bir kenara bırakılabilir.

Sık sorulan sorular

Kendinize yüksek beklentiler koymak normal değil mi?

Yüksek beklentiler insana özgüdür. Ancak bunlar sürekli olarak ulaşılamaz kalırsa, artık bir dayanak oluşturmazlar. O zaman sadece yorucu olurlar.

Hangi beklentilerin gerçekçi olmadığını nasıl anlarım?

Çaba göstermenize rağmen düzenli olarak hangi beklentileri karşılayamadığınıza dikkat edin. Aşırı efor sarf etmeden yerine getirilemeyen beklentiler genellikle çok yüksek tutulmuştur.

Şu anda yardımcı olacak şey

“Yeterince iyi” demek, pes etmekle hiçbir ilgisi yoktur. İşte bu noktada ebeveynliğiniz, hem çocuğunuz hem de sizin için sürdürülebilir hale gelmeye başlar.

Daha fazla okuyun ve konuyu derinleştirin

• Karşılaştırmalar neden sağlığı bozar? Dışsal ölçütler beklentilerinizi besliyorsa bu yazı size uygun.
• Ebeveyn olarak suçluluk duygusu. Beklentileriniz çoktan suçluluk duygusuna dönüşmüşse bu yazı size yardımcı olabilir.
• Sözlükte “kendine şefkat”. Kendinize daha hoşgörülü bakmak için.
• Ücretsiz e-kitabı indirin. Aşırı yükle başa çıkma konusunda rehberlik sunar.